influencemag.gr

«ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ»

«Στο έργο του Δημήτρη Παπούλια, η Ηλέκτρα παίρνει μέρος σε έναν αγώνα σκυταλοδρομίας, όπου η σκυτάλη είναι ένα μαχαίρι. Είναι η μόνη έγχρωμη μορφή μεταξύ των συναθλητών της στο γκρι στάδιο, με την ταραχή ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της. Στον αγώνα αυτό, ο κύκλος του αίματος συνεχίζεται από χέρι σε χέρι, αλλά η Ηλέκτρα λαμβάνει το όπλο και μένει μετέωρη, μη θέλοντας να συμμετέχει στη διαιώνιση της βίας».

Αθηνά Εξάρχου, Δρ ιστορίας της τέχνης

INNER VIEW

Βίκυ Μοιρώτσου

Παρακολουθούμε έναν διαφορετικό αγώνα σκυταλοδρομίας που μοιάζει περισσότερο με αρένα, παρά με στίβο. Η ευγενής άμιλλα των αθλητών έχει παραχωρήσει τη θέση της στη βία και τον άκρατο ανταγωνισμό. Με ποιον τρόπο αυτή η οπτική παραπέμπει στον σύγχρονο τρόπο ζωής;

 Ήθελα να παρουσιάσω την τάση που έχουμε όλοι μας να ρίξουμε ευθύνες, αγνοώντας ότι πολλές φορές κι εμείς οι ίδιοι έχουμε μερίδιο ευθύνης για πολλά από τα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Όπως οι αθλητές μεταφέρουν το μαχαίρι -που συμβολίζει οποιαδήποτε μορφή βίας (σωματική, λεκτική, ρατσισμό, σεξισμό, κτλ)- στον επόμενο, έτσι κι εμείς μεταφέρουμε σε γνωστούς, άγνωστους, φίλους και παιδιά μας όλες αυτές τις μορφές βίας, συνεχίζοντας αυτόν τον κύκλο.

Η δική σου Ηλέκτρα αρνείται να «μοιάσει στο τέρας». Παραμένει «έγχρωμη σε έναν γκρίζο κόσμο». Πόσο μεγάλη πρόκληση αποτελεί στις μέρες μας να μην αποδεχτεί κανείς τη βία ως φυσιολογική και να αρνηθεί να την αναπαράξει;

Πιστεύω πως αποτελεί τεράστια πρόκληση, καθώς απαιτεί καταρχάς αυτογνωσία σε μεγάλο βαθμό και ύστερα πολλή προσπάθεια να αποφύγει κανείς να κάνει τα ίδια λάθη. Ακόμα και κάποιες απλές φράσεις που ακούμε συχνά στην καθημερινότητα, όπως για παράδειγμα ότι

ένα κορίτσι πρέπει να είναι πιο περιποιημένο σε σχέση με τον αδερφό της όταν βγαίνει έξω ή ότι ένα αγοράκι δεν πρέπει να κλαίει γιατί έτσι υποτιμά τον ανδρισμό του, βοηθούν στη θεμελίωση πολύ μεγαλύτερων κοινωνικών προβλημάτων.

null

Discover more!

Share