influencemag.gr
Ο Μάνθος Ματθαίου γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στις γειτονιές του Χαλανδρίου και προς το τέλος των σχολικών του χρόνων στις γειτονιές των Εξαρχείων ως «μέτοικος». Τότε ήταν που ξεκίνησε, όντας αυτοδίδακτος, την ενασχόλησή του με τη ζωγραφική. Ο ίδιος, συνοψίζει τη συγκεκριμένη περίοδο έως και τη μετεγκατάστασή του στη Λευκωσία σε έναν στίχο της Γώγου: «Πάνω – κάτω. Πάνω – κάτω η Πατησίων». Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στα Μαθηματικά, τα οποία διδάσκει έως σήμερα, άλλαξε ριζικά η αντίληψή του για την εικαστική τέχνη. Όχι τόσο όσον αφορά το θέμα, αλλά περισσότερο το φορτίο και την αισθητική ενός έργου.
Ο εαυτός σε πλαίσιο

Έκτοτε, το πλαίσιο και οι χειρονομίες καταστροφής προσδιορίζουν το πότε μία δημιουργία του έχει ολοκληρωθεί ή όχι. Στη Λευκωσία, στην οποία διαμένει έως και σήμερα, συνεχίζει να ασχολείται με την εικαστική τέχνη και να δημιουργεί. Μέσω θερινών μαθημάτων της Σχολής/Μουσείου «Χαμπή» ήρθε σε επαφή με την χαρακτική. Το 2016 πραγματοποιεί την πρώτη του έκθεση ζωγραφικής, με τίτλο «Ο πλαισιωμένος εαυτός. Ο εαυτός σε πλαίσιο», περίοδος κατά την οποία ξεκινά η πιο συστηματική ενασχόλησή του με την τέχνη της χαρακτικής. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε ομαδικές εκθέσεις και γκαλερί σε Αθήνα και Κύπρο, με προεξέχουσα την Έκθεση με τίτλο «Herbarium» στο Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών. Ο Μάνθος Ματθαίου μιλά για τις εικαστικές τέχνες, τα μαθηματικά, τα έργα του, καθώς και όσα τον γοητεύουν και γεμίζουν δημιουργικά τον χρόνο του… 

INNER VIEW

Βίκυ Μοιρώτσου

Είσαι αυτοδίδακτος στη ζωγραφική. Τι σε γοήτευσε στον χώρο της εικαστικής τέχνης και σε παρακίνησε να ζωγραφίσεις; 

Η εκκίνηση στον χώρο της τέχνης, και όχι η γοητεία από τον χώρο της τέχνης, έγινε για τους λάθους λόγους. Στην εφηβεία, προσπαθούσα να προσθέσω ακόμα μία ιδιότητα, κατά τον Μούζιλ, στην ταυτότητα που σιγά σιγά διαμόρφωνα. Ακόμα, δηλαδή, ένα εκατοστό διαφορετικότητας. Και φυσικά, ο Καμύ σιγοντάριζε το εγχείρημα με την έννοια της πολλαπλότητας: «Ότι η ποσότητα υποχρεωτικά θα οδηγήσει στην ποιότητα». Κάτι που ακόμα πιστεύω, αν έχεις κατά νου τις ποιότητες… 

Αρχικά, ήμουν αποξενωμένος από αυτό που ζωγράφιζα και μόνο όταν σταδιακά απαλλάχθηκα από τα στεγανά ορισμένων ιδεών μου ξεκίνησα να προτιμώ, να διαλέγω και να αγαπώ έργα μου. Είτε είχαν, είτε όχι εικαστική αξία… Τότε ήρθε και η γοητεία μαζί με τον Giacometti! 

Έχεις αναφέρει πως τα χρόνια που ξεκίνησες να ζωγραφίζεις θα μπορούσαν να αποδοθούν με τον στίχο της Γώγου: «Πάνω – κάτω. Πάνω – κάτω η Πατησίων». Τι θυμάσαι από εκείνη την περίοδο;  

Είναι δύσκολο να περιγραφεί εκείνη η περίοδος, γι’ αυτό και ο στίχος της Γώγου τα συνοψίζει όλα αυτά τόσο εύστοχα! Η Πατησίων ως ένα καθοριστικό αστικό όριο. Η μονομανία με το περπάτημα -για να αλέθονται πιο αποτελεσματικά οι σκέψεις. Η εξερεύνηση του αστικού χώρου, από τον οποίο παίρναμε τροφή κάθε είδους και τροχιά στα χνάρια των σιτουασιονιστών του Γκυ Ντεμπόρ. Οι συναυλίες, οι καταλήψεις, τα καφέ, τα βιβλιοπωλεία και οι εκθέσεις ήταν τα παράσημά μας! 

Τα τελευταία χρόνια ασχολείσαι κυρίως με τη χαρακτική. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι, πώς ορίζεται η χαρακτική τέχνη; Ποια είναι η βασική διαδικασία παραγωγής των έργων; 

Δεν έχω τις γνώσεις για να ορίσω την χαρακτική, αλλά χοντρικά, πάνω σε μια πλάκα από κάποιο υλικό χρησιμοποιείται μια μέθοδος χάραξης. Αυτή η -χαραγμένη πια- πλάκα μελανώνεται και κατόπιν της ασκείται η κατάλληλη πίεση, συνήθως με πρέσα, ώστε να αποτυπωθεί το χάραγμα στο χαρτί. Το παραγόμενο τύπωμα είναι το αποτέλεσμα αυτής της χαρακτικής διαδικασίας. 

Η χαρακτική είναι μία από τις λίγες τέχνες που προσφέρουν τη δυνατότητα δημιουργίας πολλών αντιτύπων από το αυθεντικό έργο. Πότε συνειδητοποίησες τη δυναμική της συγκεκριμένης τέχνης; Τι αποτέλεσε καθοριστική στιγμή, ώστε να την ακολουθήσεις; 

Η αλήθεια είναι ότι τα αντίτυπα αριθμούνται και καθένα έχει τη δική του αξία. Αυτό που βιώνω εγώ, ως προς τη δυναμική της χαρακτικής, είναι η εξ’ ορισμού ένταση που εκπέμπει το αποτέλεσμα, η ποιότητα και το βάθος τόσο των γραμμών, όσο και των επιφανειών του έργου. Καθοριστική στιγμή για να ασχοληθώ πιο σοβαρά με την χαρακτική ήταν ένα σεμινάριο οξυγραφίας με τη μέθοδο ζάχαρη – μελάνι, από τη Δήμητρα Σιατερλή. 

Υπάρχει μια μεγάλη γκάμα από ιδέες και τρόπους χάραξης ενός έργου. Ποιες τεχνικές και υλικά προτιμάς να χρησιμοποιείς; 

Κυρίως οξυγραφία πάνω σε μαύρο ατσάλι, αλλά και αρκετές μονοτυπίες σε plexiglass. 

Πότε και με ποια κριτήρια αποφασίζεις ότι έχει ολοκληρωθεί ένα έργο σου; 

Επί της ουσίας, η ολοκλήρωση ενός έργου πάντα εκκρεμεί… Αυτό με ωθούσε σε μια υπολογισμένη πράξη καταστροφής ως προς το ζωγραφικό έργο, για να αναγκαστώ να βάλω μια τελεία στη διαδικασία και το έργο να φέρει ένα τραύμα διαλεκτικής με την πραγματικότητα. Στη χαρακτική, τέτοιου είδους παρεμβάσεις είναι πολύ πιο δύσκολες. 

Ποια θέματα σε συναρπάζουν ή σε προβληματίζουν και επηρεάζουν τις δημιουργίες σου; 

Η δομή. Με μαγεύει η δομή και πώς αυτή μπορεί να ανιχνευθεί και να εκφραστεί στην σκέψη, τη βιολογία και τον χώρο. Συνεπώς, το σώμα είναι ένα βασικό θέμα. 

Υπήρξαν καλλιτέχνες που μέσω της δύναμης ή της ιδιαιτερότητας των σχεδίων τους σε εντυπωσίασαν; 

Ο Giacometti, όπως προείπα, ο Basquiat, ο Νοτιοαφρικανός William Kentridge και η φοβερή και τρομερή φωτογράφος Nan Goldin. 

Έχεις σπουδάσει Μαθηματικά, μια επιστήμη που μελετά την ποσότητα, τη δομή, τον χώρο και τις σχέσεις όλων των μετρήσιμων αντικειμένων. Τι μπορεί να συναντήσει κανείς στον χώρο της τέχνης που δε θα το βρει στον κόσμο των αριθμών, των πράξεων και της στατιστικής;  

Αρχικά, να τονίσω πως τα Μαθηματικά είναι γλώσσα. Η καλύτερη, ίσως, γλώσσα που έχουμε μέχρι στιγμής για να κατανοήσουμε τα φαινόμενα γύρω μας. Ένα αξιακό σύστημα, όπως η θρησκεία και η Τέχνη, με τις δικές του τρύπες ως προς την πληρότητα και τις αντιφάσεις. Το φορτίο που κουβαλούν η Τέχνη και τα Μαθηματικά είναι ισότιμο. Τα εργαλεία είναι διαφορετικά. Οπότε, θα έλεγα πως κατά ένα μεγάλο μέρος- αλληλοκαλύπτονται, ενώ και από τα δύο περισσεύουν η φαντασία, η οξεία αντίληψη και η αιρετικότητα. 

Εκτός από τα εικαστικά, τι άλλο σε γεμίζει ή σε αποφορτίζει και σε κάνει χαρούμενο;  

Τώρα τελευταία, περπατώ ώρες ακούγοντας τα «Μικροπράγματα», τα podcasts του καταπληκτικού Άρη Δημοκίδη. Κατά τα άλλα, διάβασμα, διάβασμα, διάβασμα και muay thai, muay thai, muay thai! 

Κλείνοντας, ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σου; 

Τι να πω..; Πάντα δυσκολευόμουν με τα μελλοντικά σχέδια… 

Μάνθο, ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε καλή και δημιουργική συνέχεια!        

Εγώ σας ευχαριστώ, ειλικρινά! 

Ο εαυτός σε πλαίσιο
Η νοσταλγία της δομής
Ο εαυτός σε πλαίσιο
Η νοσταλγία της δομής
Η νοσταλγία της δομής
Η νοσταλγία της δομής

Discover more!

Share