influencemag.gr
Η Αντωνία Γρίβα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και το 2019, εκπλήρωσε τις Μεταπτυχιακές Σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Πατρών στον τομέα των Επιστημών Εκπαίδευσης, με ειδίκευση «Λόγος, Τέχνη και Πολιτισμός στην Εκπ/ση», με γενικό βαθμό Άριστα. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως εικαστικός στην Εκπαίδευση. Συγχωνεύοντας στοιχεία της καθημερινότητας της και αναμνήσεις από εμπειρίες και συναισθήματα που εντυπώνονται στην μνήμη και κατοικούν στο υποσυνείδητο, η Αντωνία Γρίβα δημιουργεί μέσα από τα έργα της έναν κόσμο φανταστικό, ατμοσφαιρικό και υπερρεαλιστικό.

Το σύνολο της δουλειάς της, κυριαρχείται από ανθρώπινες μορφές και φιγούρες, στις οποίες αποτυπώνονται έντονα συναισθήματα, συνθέτοντας έτσι μια εικαστική ψυχογραφία, όπως αναφέρει και η ίδια. Έχει πραγματοποιήσει αρκετές ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και Πάτρα, όπως: “Reflet d’âme/αντανάκλαση της ψυχής” (2015, Cube Gallery, Πάτρα), “emotional collective” (2013, Cube Gallery, Πάτρα) και “sentimental sequences” (2013, a.antonopoulou.art, Αθήνα). Συμμετείχε στην Art Athina 2014, με την γκαλερί Αντωνοπούλου, a.antonopoulou.art., καθώς επίσης και στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας (2009, 2014), αλλά ως εικαστικός, έχει επίσης λάβει μέρος στο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Καρναβαλιού (2020)/ Έκθεση “Μεταμόρφωσις – Μέθεξις” αλλά και στο Influence Festival για δύο συνεχόμενες χρονιές 2014 και 2015. Συνολικά, στη μέχρι τώρα καλλιτεχνική της πορεία, μετρά πάνω από 7 ατομικές και περισσότερες από 20 ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής. Η συνάντηση με την Αντωνία, πέρα από μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση αναφορικά με την εικαστική διαδρομή και το έργο της, μας επιφύλασσε και μια πολύ ευχάριστη είδηση!

INNER VIEW

Βίκυ Μοιρώτσου

Καταρχήν, νιώθουμε ιδιαίτερη χαρά και τιμή που σε φιλοξενούμε στο Ιnfluence για μία ακόμη φορά! Πότε ξεκίνησε το ενδιαφέρον σου για την εικαστική τέχνη;

Σας ευχαριστώ πολύ, κι εγώ χαίρομαι πολύ σε κάθε μας συνάντηση! Ως παιδί, πάντα μου άρεσε να ζωγραφίζω και θυμάμαι την ευχάριστη αντίδραση όσων έβλεπαν ό,τι είχα ζωγραφίσει. Μεγαλώνοντας, στο γυμνάσιο βραβεύτηκα για δυο ζωγραφιές μου και στην εφηβεία, πέρα από τα μπλοκ ζωγραφικής, ζωγράφιζα λίγο-πολύ σε οποιαδήποτε επιφάνεια (βιβλία, ρούχα, τσάντες σχολικές, παπούτσια). Έτσι, η μεγάλη μου αδερφή μού πρότεινε να γραφτώ σε ένα εργαστήριο σχεδίου· εκεί, έκαναν και προετοιμασία για την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Τότε, είχα την πρώτη μου επαφή με το σχέδιο ως μαθητευόμενη. Αργότερα, σκέφτηκα κι εγώ να δώσω εξετάσεις και μπήκα στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Αποφοιτώντας το 2008, έκανα -όπως και αρκετοί απόφοιτοι- αιτήσεις για μεταπτυχιακό στο εξωτερικό. Παράλληλα, επεδίωξα να εκθέσω ένα σώμα δουλειάς (Oμάδα επιλεγμένων έργων). Έτσι, έγινε δεκτή η αίτηση μου σε μερικά πανεπιστήμια στην Αγγλία (Brighton, Wolverhampton, London Metropolitan University και Central Saint Martins), αλλά σε μια Ελλάδα τότε της οικονομικής κρίσης (δούλευα επί 9 μήνες και είχα πληρωθεί μόνο τους 3) δεν κατάφερα να φύγω για μεταπτυχιακές σπουδές. Είχα, ωστόσο, ήδη παρουσιάσει τη δουλειά μου στην τρίτη μου ατομική έκθεση, πρώτη όμως ως πτυχιούχος, η οποία έγινε στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας (2009). Κάπου εκεί, έχοντας επιτύχει και τους δύο στόχους (τον έναν κατά το ήμισυ) και πλέον απόφοιτος της ΑΣΚΤ, συνειδητά πλέον, ξεκινά το ενδιαφέρον μου ενδελεχώς για την εικαστική τέχνη ως δημιουργός.

Οι μεταπτυχιακές σπουδές σου αφορούν τις Επιστήμες Εκπαίδευσης. Ήταν πάντοτε επιθυμία σου να ασχοληθείς με τον χώρο της Εκπαίδευσης και τι σε γοητεύει σε εκείνον;

Ναι, και όπως προανέφερα, η επιθυμία μου για ένα μεταπτυχιακό το οποίο δεν έγινε το 2010 συνέχισε να υφίσταται ενδόμυχα για τα επόμενα χρόνια και έτσι, επέλεξα να το κάνω στις Επιστήμες της Εκπαίδευσης, εφόσον στον τομέα αυτό εργάζομαι από το 2010.  Αυτό που με γοητεύει είναι η διεργασία που συντελείται εσωτερικά και ο τρόπος σκέψης των παιδιών όταν έρχονται σε επαφή με το υλικό που έχουν στη διάθεσή τους για να δημιουργήσουν. Είναι συναρπαστικό να δουλεύεις με μικρά παιδιά και να τα βοηθάς να κατακτήσουν τα υλικά τους και να μπορούν να εκφραστούν μέσα από αυτά. Να τους δίνεις το έναυσμα μέσα από τις εκπαιδευτικές συνθήκες που ακολουθείς και να δοκιμάζουν νέα υλικά, και το καθένα να κάνει το ίδιο θέμα και να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα. Και όλη η διαδικασία αυτή να καταλήγει με τους μαθητές να μπορούν να χειραφετηθούν απέναντι στο φαινόμενο που λέγεται τέχνη. 

Διακρίνουμε ότι στους πίνακές σου «φλερτάρεις» με το ασπρόμαυρο, προσθέτοντας αρκετές φορές στοιχεία ζωηρών χρωμάτων. Μίλησέ μας ειδικότερα για τα υλικά και τις τεχνικές που χρησιμοποιείς.

Χρησιμοποιώ μολύβι, διότι μου αρέσει η απλότητα στο υλικό του και στον τρόπο γραφής του. Έχει μια ωμή ομορφιά στη γραμμή του, στη μορφή του και στην αξία που αποτυπώνεται μέσω αυτού. Αναδεικνύει τη δομή ενός σχεδίου και το θεωρώ πιο ειλικρινές. Ωστόσο, χρησιμοποιώ και ξυλομπογιές, μαρκαδοράκια ή πενάκια και ενίοτε νερομπογιές, ακρυλικά ή και σκόνες αγιογραφίας. Το χρώμα είναι -σχεδόν πάντα- συμπληρωματικό στο μολύβι, δημιουργώντας ένα πλαίσιο γύρω του. 

Στις δημιουργίες σου παρατηρούνται συχνά ως θέμα οι ανθρώπινες μορφές και τα ζώα, πολλές φορές και συνδυαστικά μεταξύ τους. Μπορείς να μας εξηγήσεις τις βαθύτερες έννοιες και το νόημα αυτών των έργων;

Οι εικαστικές δημιουργίες μου, ως έκφραση, εντοπίζονται στον χώρο του συμβολικού, φανταστικού, σουρεαλιστικού. Αυτές οι φιγούρες ζουν σε έναν κόσμο σιωπής, σχεδόν πάντα ευρισκόμενες  σε μια συναισθηματική κατάσταση, όπου ο πόνος και η αγωνία είναι τα κυρίαρχα συναισθήματα, τα οποία δαμάζονται και υποτάσσονται εντέλει. Έτσι, δημιουργώ μια εικαστική ψυχογραφία, αποδίδοντας τις μορφές με ρεαλισμό, δανειζόμενη στοιχεία της φύσης, όπου περιγράφεται η συναισθηματική διάσταση που βρίσκεται η εκάστοτε φιγούρα, έχοντας ως επίκεντρο τον άνθρωπο και ιδιαίτερα τη γυναίκα, ως σύμβολο αναγέννησης και ελπίδας. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που αφηγείται τη στιγμή κατά την οποία o άνθρωπος, η γυναίκα, ελέγχει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, σε πλήρη αρμονία με τη Φύση. Οι εικόνες μου περιστρέφονται γύρω από μια θηλυκότητα που, όπως εκφράζεται, αναλαμβάνει τον ρόλο της αναπαράστασης του πλήρους φάσματος των ανθρώπινων συναισθημάτων, ανεξάρτητα από το φύλο.

Υπάρχουν συγκεκριμένοι καλλιτέχνες που έχουν επηρεάσει το έργο και την προσέγγισή σου;

Όπως προανέφερα, το σύνολο της δουλειάς μου ανήκει στον χώρο του συμβολισμού, φανταστικού και σουρεαλιστικού, έτσι, είναι αναπόφευκτο να μην έχω επηρεαστεί από το κίνημα του σουρεαλισμού, αλλά και του pop σουρεαλισμού. Σίγουρα, υπάρχουν καλλιτέχνες που τα έργα τους με έχουν επηρεάσει, είτε είναι σύγχρονοι, είτε προγενέστεροι. Προγενέστεροι όπως οι:  Amedeo Modigliani, Alberto Giacometti, Frida Kahlo, Claude Cahun, ο Albert Camus, Edgar Alan Poe και άλλοι πολλοί, αλλά και πιο σύγχρονοι όπως: Cath riley, Hannah höch, Joe Sorren, Aleah Chapin Michael Zavros, Mark Jenkins και άλλοι. Μερικές φορές, αυτός ο επηρεασμός δεν είναι απόλυτα συνειδητός. Ωστόσο, πέρα από την εσωτερική ασυνείδητη αφομοιωτική διαδικασία που συμβαίνει, προσπαθώ να δημιουργώ το δικό μου προσωπικό ύφος.

Ανάμεσα σε πολλούς ενδιαφέροντες πίνακές σου, εντύπωση προκαλούν εκείνοι που απεικονίζουν γυναικείες μορφές με καλυμμένα τα στόματα ή τα μάτια τους. Εμπεριέχει αυτή σου η αποτύπωση κάποιον συμβολισμό για την κοινωνική θέση της γυναίκας;

Ναι, υπάρχουν αναφορές και συμβολισμοί στην κοινωνική θέση της γυναίκας, χωρίς όμως να επικρατούν καθ’ ολοκληρία στο εκάστοτε σχέδιο ή στο σύνολο της δουλειάς μου. Εξάλλου, παραδείγματα για μια αδικημένη ή και άνιση αντιμετώπιση στον χώρο της τέχνης έχουμε πολλά. Πέρα από το πρόσφατο παρελθόν, τα πράγματα δεν ήταν και τόσο ευνοϊκά για τις γυναίκες καλλιτέχνες. Ας μην ξεχνάμε πως ο χώρος της τέχνης μέχρι και τώρα δεν αντιμετωπίζει τα δυο φύλα ως ίσα. Ακόμη και σήμερα, που οι εποχές έχουν αλλάξει, υπάρχουν λαμπρά παραδείγματα γυναικών καλλιτεχνών στην ιστορία της τέχνης που διέπρεψαν σε έναν καθαρά ανδροκρατούμενο χώρο και σε εποχές πολύ δύσκολες για τις γυναίκες, αλλά δυστυχώς, δεν αναφέρονται καν στα σύγχρονα βιβλία ιστορίας της Τέχνης… 

Είχες μέχρι στιγμής μίαν αξιόλογη πορεία, με πολλές συμμετοχές σε Εκθέσεις (τόσο ατομικές όσο και ομαδικές). Θα μπορούσες να ξεχωρίσεις κάποια από αυτές ως ιδιαζόντως σημαντική για εσένα ή την καριέρα σου; 

Σε ό,τι αφορά την προετοιμασία και προεργασία που χρειάζεται μια έκθεση, δεν ξεχωρίζω κάποια, σε όλες έδειξα την ίδια σοβαρότητα, υπομονή και επιμονή. Μπορώ, όμως, να αναφέρω ως σημαντική εμπειρία, το δρώμενο την ημέρα των εγκαινίων στην γκαλερί Αντωνοπούλου, ένα σχέδιο που έκανα στον χώρο της έκθεσης, όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να δουν, επί τόπου, τον τρόπο και την τεχνική που δουλεύω. Επίσης, σημαντικές είναι και οι συνεργασίες που είχα με άτομα, τα οποία χαίρομαι που έχω συναντήσει και συνεργαστεί και που μου έδωσαν με τον τρόπο τους, το έναυσμα να ξεκινήσω, να προχωρήσω και να συνεχίσω· τους αναφέρω με την  χρονολογική σειρά που τους γνώρισα: τον Χάρη Παπαδόπουλο, τον Δημήτρη Παπανικολάου και την Αγγελική Αντωνοπούλου.

Μεταξύ των διοργανώσεων στις οποίες έχεις λάβει μέρος ως ζωγράφος υπήρξε αυτή της Διεθνούς Αμνηστίας, αλλά και εκείνης με σκοπό την ενίσχυση των Προγραμμάτων Στήριξης Αστέγων. Τι ρόλο έχουν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη ζωή και το έργο σου;

Πιστεύω πως τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μια βασική προϋπόθεση στην καθημερινότητα του ατόμου και θέτουν στην κοινωνική και φυσική του ύπαρξη πρότυπα συμπεριφοράς. Αυτά, προστατεύονται νομικά διεθνώς και κάθε άνθρωπος τα δικαιούται από τη στιγμή της γέννησής του. Ωστόσο, κάθε άτομο έχει την ευθύνη να συμπεριφέρεται ηθικά σωστά, τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τον συνάνθρωπό του, ώστε να εφαρμόζονται και να ισχύουν διεθνώς οι βασικές αρχές των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε καλύτερες κοινωνίες και πολιτισμούς στο πέρασμα του χρόνου.

Η ιδιαίτερα δύσκολη περίοδος του εγκλεισμού, λόγω της πανδημίας, με ποιόν τρόπο υπήρξε δημιουργική για εσένα;

Η περίοδος αυτή του εγκλεισμού ξεκίνησε δημιουργώντας μερικά ζωγραφικά έργα, αλλά κατέληξε δημιουργώντας μια νέα ζωή, καθώς εκείνους τους μήνες γέννησα τον δεύτερο γιο μου!

Χαρίζοντάς σου τις πιο θερμές ευχές μας για το υπέροχο αυτό γεγονός, θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κάποια από τα πιο σημαντικά projects στα οποία συμμετείχες το προηγούμενο διάστημα;

Συμμετείχα στο sketchbook4humanrights πρότζεκτ, μια πρωτοβουλία του ART HUB Athens. Το Sketchbook4HumanRights αποτελεί μια βιβλιοθήκη που δημιουργείται από 50 sketchbooks 50 διαφορετικών καλλιτεχνών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, βασισμένα κι εμπνευσμένα από τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (SDGs), φιλοδοξώντας να ενισχύσει τη συνοχή και τις σχέσεις κοινοτήτων με ευπαθείς κοινωνικά ομάδες. Παράλληλα, συμμετείχα επίσης σε δύο διαδικτυακές εκθέσεις. Η πρώτη ήταν αφιερωμένη στα 200 χρόνια από την ελληνική Επανάσταση και υλοποιήθηκε από την  διαδικτυακή πλατφόρμα τέχνης «grcollectors», η οποία οργάνωσε και παρουσίασε την έκθεση «1821, οπτική μιας Επανάστασης». 200 καλλιτέχνες εκφράστηκαν σε καμβά 18×21 εκ., ερμηνεύοντας την ιστορία µας µε µία σύγχρονη εικαστική µατιά. Και η δεύτερη ήταν η Διαδικτυακή «ΜΗΛΩ», μία έκθεση της ΛRT Gallery Μορφές, στην οδό Γοβατζιδάκη 18, στην Παλιά Πόλη του Ρεθύμνου. Η Διαδυκτιακή ΜΗΛΩ, είναι κομμάτι της ΜΗΛΩ μιας έκθεσης όπου οι καλλιτέχνες ΜΗΛάμε ελεύθερα, χωρίς περιορισμό, μέσα από το έργο μας. Μία αυτολογοκριμένη, εν γνώση δυσλεκτική ονοματοδοσία, ως ένα σχόλιο στην επιβολή λογοκρισίας της ανθρώπινης έκφρασης. Ακόμη, έλαβα μέρος στην ομαδική έκθεση «Για ένα σχολείο με Σχέδιο». Η έκθεση πραγματοποιήθηκε από την Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων, η οποία διοργανώνει ομαδικές εκθέσεις έργων εικαστικών εκπαιδευτικών πανελλαδικά, με σκοπό την ανάδειξη -και με αυτόν τον τρόπο- του θέματος της έξωσης της Τέχνης από το Λύκειο. 

Αντωνία, ευχαριστούμε πολύ! 

Σας ευχαριστώ κι εγώ! Σας εύχομαι καλή αρχή στο διαδικτυακό σας ξεκίνημα!

Discover more!

Share