influencemag.gr
Ο Γιάννης Τσιαμαντάς, γνωστός ως John Taf, δραστηριοποιείται στον χώρο της οπτικής επικοινωνίας ως σχεδιαστής, εδώ και μία δεκαετία. Στον ελεύθερο  χρόνο του, πειραματίζεται με την οπτικοποίηση της σκέψης του, χρησιμοποιώντας κυρίως μολύβια και κάρβουνο, μουτζουρώνοντας λευκές σελίδες. Όπως ο ίδιος μας εξέφρασε, τον γοητεύει η απλότητα και η αμεσότητα στη ζωή κι αυτό είναι κάτι που προσπαθεί να αναδεικνύει και μέσα από την δουλειά του.
Συνήθως, τα θέματα από τα οποία αντλεί έμπνευση είναι ο ίδιος ο άνθρωπος και η κατανόησή του. Η τέχνη για εκείνον είναι αναζήτηση του εαυτού, ένα ταξίδι δηλαδή που δεν τελειώνει, και αυτή η ίδια η αναζήτηση πιστεύει πως είναι ο λόγος που οι άνθρωποι πάντα θα επιζητούν να εκφράζονται μέσω της τέχνης! Επικοινωνήσαμε μαζί του για περισσότερες απαντήσεις, καθώς μας κέντρισε το ενδιαφέρον όχι μονάχα το έργο του, μα και η ευαισθησία με την οποία το προσεγγίζει…

Το να είσαι άνθρωπος σημαίνει πως είσαι ένα έργο τέχνης από μόνος σου, εσύ το πινέλο, εσύ και ο καμβάς.

INNER VIEW

Χαρά Ευδαίμων

Ποιες τάσεις/σχολές έχουν επηρεάσει το έργο και την αισθητική σου;

Όσα χρόνια και αν περάσουν δεν σταματώ να εντυπωσιάζομαι από τον μινιμαλισμό. Για εμένα είναι φυσικά κάτι πέρα από μία καλλιτεχνική τάση, αφού είναι ένας τρόπος προσέγγισης και κατανόησης της ζωής (μου). Να βλέπεις κάτι λίγο, αλλά να καταλαβαίνεις τα πάντα! Είναι η ουσία, ο πυρήνας των πραγμάτων, και αυτή δεν είναι τόσο εύκολη προσέγγιση όσο ίσως ακούγεται, κυρίως γιατί η εποχή οδεύει προς το αντίθετο. 

Δεν είναι παρακινδυνευμένος ο ορισμός «graphic designer», όπως και κάθε ορισμός άλλωστε που αιχμαλωτίζει τη δημιουργία σε ειδικότητες; Δεν είναι μια τέχνη πιο συνδυαστική απ’ ότι αποτυπώνουν αυτές οι δύο λέξεις;

Όταν ξεκίνησα να μαθαίνω design είχα την εντύπωση πως σχεδιαστής είναι αυτός που ξέρει να χειρίζεται σχεδιαστικά  προγράμματα. Με τα χρόνια, κατάλαβα όμως πως η ουσία της δουλειά του designer είναι η σκέψη του. Καλούμαστε δηλαδή να δημιουργήσουμε, παράγοντας ιδέες, δηλαδή σκέψεις. Η βάση του design είναι ο άνθρωπος, η σκέψη του και το πώς αντιλαμβάνεται αισθητικά τον κόσμο. Όλη η δουλειά μας φιλτράρεται συνεχώς μέσα από αυτό το πρίσμα. Οπότε, για να απαντήσω, το graphic design είναι συνδυαστική τέχνη όσον αφορά τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσεις για να υλοποιήσεις μια ιδέα, αλλά η ουσία είναι πως το design ξεκινά απλά ως μία σκέψη, και η σκέψη δεν στριμώχνεται εύκολα σε ορισμούς…

Στα έργα σου παρατηρούμε μια ιδιαίτερη έμφαση στα χέρια. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι’ αυτό;

Ξεκίνησε ως πρόκληση να μπορέσω να βελτιωθώ πάνω στην σχεδίαση τους, αφού τα χέρια είναι από τα πιο δύσκολα σημεία της ανθρώπινης ανατομίας να σχεδιάσει κανείς. Μέσω της διαδικασίας αυτής, όμως, ανακάλυψα πως τα χέρια μας έχουνε προσωπικότητα και μια μεγάλη γκάμα από συναισθήματα τα οποία εξωτερικεύουμε καθημερινά, συχνά χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Μπορούνε, λοιπόν, να πούνε τις δικές τους ιστορίες. Μπορούνε να σε καλωσορίσουν όσο εύκολα μπορούνε και να σε απωθήσουν, να σε αγγίξουν όσο εύκολα μπορούνε να σε πληγώσουν. Είναι ένα τρομερά ιδιαίτερο πράγμα τα χέρια μας. Πόσο μάλλον να καταλάβεις τον τρόπο που έχουν να εκφράζονται, και να το αποτυπώσεις τελικά όλο αυτό σε ένα χαρτί με τα χέρια σου!

Σε διάφορα prοject σου και στον τρόπο που τα παρουσιάζεις στο κοινό, διαφαίνεται μια προσπάθεια να συνδυάσεις την οπτική με την λεκτική επικοινωνία. Παραδείγματος χάρη, διακρίνουμε ότι οι δημιουργίες σου συνοδεύονται από κείμενο ή ποίηση. Είναι αλήθεια; Αν ναι, μήπως τελικά κρύβεις μέσα σου κι έναν ποιητή;

Ο γραπτός λόγος με βοήθησε στο να μπορέσω να με κατανοήσω καλύτερα. Μία σκέψη μου που βρίσκεται στη σφαίρα της φαντασίας και συνήθως ανακυκλώνεται χωρίς κατάληξη, όταν αρχίζω και την αποτυπώνω σε ένα χαρτί γίνεται πραγματική και μπορώ να την κατανοήσω και να την προσεγγίσω καλύτερα. Η διαδικασία αυτή είναι ας πούμε κάπως ψυχοθεραπευτική. Είναι δηλαδή ένα ακόμα εργαλείο εξερεύνησης για ‘μένα.

Δεν θα μπορούσα, όμως, να πω πως είμαι ποιητής ή οτιδήποτε άλλο. Θέλω να πω ότι απλά προσπαθώ να ασχολούμαι και να συσχετίζομαι με πράγματα που μου αρέσουν και βρίσκω κάποιο νόημα σε αυτά. Δεν νιώθω ότι αυτό μου δίνει κάποιον συγκεκριμένο τίτλο.

Οι λέξεις είναι πιο δυνατές από την εικόνα ή το αντίστροφο;

Στην εποχή μας θεωρώ την εικόνα δυνατότερο μέσο επικοινωνίας, καθώς μεταφέρει πολύ πιο γρήγορα μια πληροφορία από οποιοδήποτε άλλο μέσο. Οι λέξεις θέλουν τον χρόνο τους, αλλά αν τους τον προσφέρεις, μπορούν να σε πάνε σε πολύ μεγαλύτερους κόσμους από ότι μια εικόνα. 

Κατά την άποψή σου, τι κάνει μια εικόνα ενδιαφέρουσα για τον αποδέκτη της;

Το να μπορεί να συσχετιστεί. Να δει ο αποδέκτης λίγο από τον εαυτό του μέσα στην εικόνα. Γι’ αυτό και ένας πίνακας, για παράδειγμα, μπορεί σε κάποιον να μην προσφέρει τίποτα, να μην του δώσει καμία σημασία, αλλά κάποιον άλλον ο ίδιος πίνακας να τον κάνει να κλάψει! Οι εμπειρίες του κάθε αποδέκτη έχουν άμεσο αντίκτυπο στο πώς θα αντιληφθεί την εικόνα. Ο πίνακας όμως δεν είναι η αληθινή τέχνη, τέχνη είναι ο ίδιος ο αποδέκτης. Ο πίνακας μπορεί μόνο να δώσει το ερέθισμα σε έναν άνθρωπο να δει μέσα του. Η ομορφιά πηγάζει από τον αποδέκτη! Είναι παράδοξο, αλλά κοιτάμε τους πίνακες, ακούμε μουσική ή διαβάζουμε για να ανακαλύψουμε την ομορφιά μας… 

Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που σε ξεχωρίζει ως καλλιτέχνη και τι ως άνθρωπο;

Για να είμαι ειλικρινής, τίποτα! Είναι το ίδιο και το αυτό. Το ένα είναι κομμάτι του άλλου. Το να είσαι άνθρωπος σημαίνει πως είσαι ένα έργο τέχνης από μόνος σου… Εσύ το πινέλο, εσύ και ο καμβάς!

Πόσο εύκολος ή δύσκολος είναι ο χώρος της οπτικής επικοινωνίας στη Ελλάδα του 2022; Πώς εύχεσαι να είναι στο μέλλον;

Είναι ένας κλάδος που θέλει συνεχή ενημέρωση και εκπαίδευση σε νέες τεχνολογίες, trends, τεχνικές και φυσικά χρειάζεται να συνεχίζεις να εμπλουτίζεις την «οπτική σου βιβλιοθήκη», πηγαίνοντας σε εκθέσεις και design meetings. Οπότε, χρειάζεται να σου αρέσει το γεγονός ότι συνέχεια θα μαθαίνεις κάτι. Πέρα από αυτό, ένα δύσκολο κομμάτι είναι η επικοινωνία με τους πελάτες. Ειδικά αν κάποιος θα επιλέξει να δουλέψει ως freelancer, αφού θα  χρειαστεί επιπλέον να αναπτύξει διάφορες επικοινωνιακές δεξιότητες. Για να μην μακρηγορώ, έχει να κάνει με τον ίδιο τον επαγγελματία – στο τι περιμένει αυτός ο κλάδος να του προσφέρει, άλλα και τι περιμένει και από τον εαυτό του μέσα στον κλάδο. Όσο για το μέλλον, πραγματικά δεν έχω ιδέα! Κάθε 5-7 χρόνια έρχονται τα πάνω κάτω στους γενικότερους κλάδους μας από νέες τεχνολογίες και ανθρώπους με φρέσκιες ιδέες, που μόνο να ανυπομονώ μπορώ. Να ανακαλύψω τελικά αυτό το ταξίδι στον κόσμο του design, πού θα με βγάλει σε προσωπικό επίπεδο αλλά και πού θα μας βγάλει σαν κλάδο.

Αν σου δίναμε τώρα ένα μολύβι και ένα χαρτί, τι θα σχεδίαζες αυθόρμητα;

Έναν λαβύρινθο σε κυκλικό σχήμα. Όσο μεγαλώνω, παρατηρώ στον εαυτό μου τα συμπεριφορικά μοτίβα της ζωή μου και τις επιλογές που κάνω βάσει αυτών, και βλέπω πως τελικά δεν μπορεί κανείς να ξεφύγει από τον λαβύρινθο του εαυτού του! Είναι μια σκέψη που σίγουρα κάποια στιγμή θα αποτυπώσω σε ένα χαρτί, μα για την ώρα την αφήνω ακόμα να ωριμάζει.

Ευχαριστούμε πολύ για την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση Ευχόμαστε κάθε επιτυχία!

Και εγώ ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να είμαι μέρος αυτής της όμορφης και πολλά υποσχόμενης καλλιτεχνικής στέγης.

Discover more!

Share