influencemag.gr

«ΑΤΙΤΛΟ»

«Ο Nanco μας εισάγει σε μια ιστορία απαγωγής και trafficking με έγχρωμα καρέ που θυμίζουν γαλλικά graphic novels.Η ηρωίδα του είναι θύμα ενός δικτύου εκμετάλλευσης γυναικών και αδράχνει την ευκαιρία που της δίνεται για να απελευθερωθεί από τον προαγωγό της, σκοτώνοντάς τον. Η φρίκη των βιασμών, οι αποκρουστικές μορφές των πελατών και η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα αποδίδονται με μουντές αποχρώσεις μωβ, σομόν και πράσινου, άγριου κίτρινου και έντονες σκιάσεις».

Αθηνά Εξάρχου, Δρ ιστορίας της τέχνης

INNER VIEW

Χαρά Ευδαίμων

Ο φόνος που διαπράττει η  πρωταγωνίστρια σε τούτη την ιστορία αποδίδεται ως το «δικηφόρον ἦμαρ», δηλαδή η μέρα της δίκαιης τιμωρίας των ενόχων. Ο παράγοντας που την οδηγεί στην αυτοδικία -μετουσιωμένη ως μια πράξη δίκαιη- είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη. Το ανόσιο έγκλημα, το οποίο βιώνει κατ’ εξακολούθηση, μας υπενθυμίζει ότι οι νόμοι είναι άχρηστοι, αν δεν εφαρμοστούν. Σε αυτό το σημείο προκύπτει  ένα ερώτημα: η Δικαιοσύνη είναι τυφλή ή «κάνει πως δεν βλέπει»;

Γενικά, νομίζω πως -αν όχι πάντα, τότε σίγουρα τις περισσότερες φορές- μια τιμωρία θεωρείται «δίκαιη» από αυτόν που την επιβάλει και «άδικη» από όποιον την υφίσταται. Οπότε, αν θεωρήσουμε τη Δικαιοσύνη -ως έννοια- ανθρώπινη εφεύρεση, τότε δεν είναι ούτε «τυφλή», ούτε «κάνει πως δεν βλέπει». Απλώς λειτουργεί πάντα εις όφελος όποιου την ασκεί και των συμφερόντων αυτού.

Το trafficking είναι ένα αόρατο έγκλημα, καθώς υπάρχει ελλιπής πληροφόρηση σχετικά με το τι είναι και ποιον αφορά. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο μένουμε βουβοί στην αδικία και το «αόρατο έγκλημα». «Μα δεν είναι ασέβεια αυτό;» διερωτάται η Ηλέκτρα και η εσωτερική της σύγκρουση αρχίζει να φουντώνει… Ποιος είναι ο ρόλος και η ευθύνη του καθενός απέναντι σε μια από τις φικωδέστερες πράξεις εις βάρος του ανθρώπινου είδους;

Για κάθε θύμα κακοποίησης, για κάθε μέλος της κοινωνίας μας που βιώνει την εκμετάλλευση, για κάθε βασανισμένο άνθρωπο

είμαστε όλοι ένοχοι…

null

Discover more!

Share