influencemag.gr
Αν τύχει να διασχίσεις τους δρόμους της Αιόλου, της Ερμού ή της Αρεοπαγίτου και συναντήσεις τον Yorgos Smak παρέα με την κιθάρα του, σίγουρα θα σταματήσεις για να ακούσεις τη μουσική του! Η αμεσότητα και η θετικότητά του είναι εξίσου πηγαία με το ταλέντο του! Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα αποφοίτησε και από το Σύγχρονο Ωδείο της πόλης, στο οποίο παρακολούθησε μαθήματα drums και θεωρίας.
PHOTO CREDITS: SPYROS CHATZIAGGELAKIS

Ύστερα από δύο χρόνια εργασίας σto τεχνικό γραφείο του πατέρα του, αποφάσισε να εγκαταλείψει αυτό το επάγγελμα και να ασχοληθεί με την πραγματική του αποστολή σε αυτόν τον πλανήτη, δηλαδή τη μουσική! Διδάσκει ντραμς, κιθάρα και πιάνο, ενώ έχει παίξει σε διάφορες παραστάσεις ως drummer. Μία από αυτές είναι η “Επιστροφή στο Μπουντεγιόβιτσε” της θεατρικής ομάδας βωβού θεάτρου “ART VOUVEAU”. Επίσης, ανέβασε την πολύ προσωπική του performance “Τρίαινες ερωτοτροπούν στο τρίτο μάτι” σε μουσική του Johannes Brahms και σε δική του ποίηση, που κυκλοφορεί χέρι με χέρι.  Ύστερα από μερόνυχτα μελέτης διάφορων μουσικών οργάνων και μαθήματα τραγουδιού, κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, με αγγλικό στίχο και τίτλο “Funeral of Ego”. Από τη δεύτερη καραντίνα και έπειτα, παίζει σταθερά σε δρόμους και πλατείες της Αθήνας και δηλώνει σύγχρονος τροβαδούρος! Σε μια απολαυστική συζήτηση με τον Γιώργο, ανακαλύπτουμε το χιούμορ του και μαθαίνουμε περισσότερα για τον ίδιο και τη μουσική του, καθώς και για τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει ως καλλιτέχνης του δρόμου…

INNER VIEW

Βίκυ Μοιρώτσου

Έπειτα από δύο χρόνια εργασίας στο αντικείμενο των σπουδών σου, αποφάσισες να εγκαταλείψεις το συγκεκριμένο επάγγελμα και να αφοσιωθείς στη μουσική. Πότε συνειδητοποίησες ότι η τέχνη είναι αυτό που πραγματικά σε γεμίζει;

Κατά τη διάρκεια των “επίσημων” σπουδών μου στο Πολυτεχνείο, ξεκίνησα παράλληλα να παρακολουθώ μαθήματα ντραμς και θεωρίας στο Ωδείο. Τότε ήταν που είπα μέσα μου, πολύ συνειδητοποιημένα: “Ώπα, εδώ είμαστε!” (χεχε).

Είσαι απόφοιτος του Σύγχρονου Ωδείου Θεσσαλονίκης, παίζεις διάφορα μουσικά όργανα και έχεις διδαχθεί drums. To τραγούδι και η σύνθεση πώς προέκυψαν;

Συχνά ένιωθα ότι δεν μου αρκούσαν τα drums για να εκφράσω όλα αυτά που κουβαλάω μέσα μου. Τα drums ενεργοποιούν τα ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου – ακροατή, ενώ το τραγούδι αγγίζει άλλα κομμάτια της υπάρξεώς του. Ήθελα να επικοινωνήσω τα έσω μου με έναν πιο διανοητικό τρόπο, ας πούμε, απ’ ότι τα drums και αυτός ήταν το τραγούδι. Ως άνθρωπος με έντονη δημιουργική φύση, ήθελα να το κάνω με τις προσωπικές μου συνθέσεις. Έτσι, συνέθεσα το πρώτο μου άλμπουμ!

Τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε η πρώτη σου ολοκληρωμένη δουλειά “Funeral of Ego”. Τι ακούμε σε αυτόν τον δίσκο; Ο τίτλος ενέχει κάποιον συμβολισμό;

Στο άλμπουμ αυτό περιλαμβάνονται τραγούδια ακουστικά, electro, μπαλλαντοειδή… soundtrack κατάσταση..! Έχω αναμείξει, ασυναίσθητα, όλες τις μουσικές επιρροές μου. Με δυο-τρεις λέξεις, το ονομάζω: ονειρική-ψυχεδελική ποπ. Όσον αφορά τον τίτλο, δεν είναι συμβολισμός, είναι ξεκάθαρο το μήνυμα νομίζω. Τώρα το τί κρύβεται πίσω από το “Εγώ” είναι μελέτη ζωής για τον καθένα μας ξεχωριστά…

Πρόκειται για έναν αρκετά “αυτόνομο” δίσκο. Έχεις γράψει εξ’ ολοκλήρου ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική, παίζεις σχεδόν όλα τα μουσικά όργανα και είσαι υπεύθυνος για τη διανομή του. Υπάρχουν άλλα άτομα που έχουν συνδράμει σε αυτήν την πρώτη ολοκληρωμένη σου δουλειά;

Συμμετέχουν επίσης: 

Δεύτερες φωνές και ζωγραφική εξωφύλλου-οπισθόφυλλου: Έλενα Φορνάρο. 

Κοντραμπάσσο: Χάρης Παζαρούλας  

Θιβετιανά μπολς: Νίκος Νικολακόπουλος

Animation Video of “Funeral of Ego”:  Βαλασία Δόδουλου

Ηχολήπτης – συμπαραγωγός: Δημήτρης Μισιρλής (Matrix Studios)

Γράφεις επίσης ποίηση! Κάποια τραγούδια σου θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μεταφορικά ή υπαρξιακά, όπως για παράδειγμα το “Get Naked” και το “Ask God to Dinner” αντίστοιχα. Τι σε επηρεάζει και σε εμπνέει στιχουργικά;

Κυρίως οι άσχημες και γεμάτες πόνο εμπειρίες που έχω βιώσει στο παρελθόν με ώθησαν στο να αρχίσω να διαβάζω βιβλία πνευματικού περιεχομένου, τα οποία άλλαξαν εντελώς το πώς αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου και τον κόσμο και με επηρέασαν πάρα, μα πάρα πολύ. Στην καθημερινότητα μου μπορεί να αντλήσω έμπνευση από ένα κοριτσάκι που ζητάει από τη μαμά του να του αγοράσει γαριδάκια και η μαμά αρνείται και το κοριτσάκι κλαίει… Ή ακόμη από έναν ηλικιωμένο που περπατάει με μπαστούνι και κάνει ένα βήμα ανά πέντε δευτερόλεπτα. Γενικά, τέτοιες πολύ απλές -συνηθισμένες φαινομενικά- καταστάσεις ανοίγουν τις πόρτες της έμπνευσής μου.

Τον τελευταίο χρόνο σε συναντάμε να παίζεις μουσική σε διάφορους δρόμους και πλατείες; Ποιες θετικές εμπειρίες έχεις αποκομίσει ως μουσικός του δρόμου; Αντίθετα, βίωσες ποτέ κάποια ιδιαίτερα αμήχανη ή επικίνδυνη στιγμή;

Υπάρχουν άνθρωποι που μου αφήνουν φιλοδώρημα και ταυτόχρονα με κοιτούν στα μάτια και μου εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους για τη Μουσική που παίζω. Αυτό με κάνει να νιώθω χρήσιμος και πλήρης, σαν πολίτης και σαν άνθρωπος αντίστοιχα. Ωστόσο, υπάρχουν κι αυτοί που με κοιτούν με απαξίωση ή έπαρση ή ακόμα και με λύπηση. Τις 2-3 πρώτες φορές δυσκολευόμουν να το αντιμετωπίσω, σύντομα όμως το φιλοσόφησα και συνειδητοποίησα ότι αυτοί έχουν το πρόβλημα… (χαχαχαχα)… Τις περισσότερες αμήχανες στιγμές τις έχω βιώσει όταν έρχεται η αστυνομία και με προτρέπει να φύγω, χωρίς να υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος…Ευτυχώς, δεν έχω βιώσει κάτι πραγματικά επικίνδυνο!

Πώς είναι να παίζεις μουσική σε ένα περιβάλλον γεμάτο από άλλους αστικούς ήχους; Προσθέτει κάτι στην απόδοση σου ή θα έλεγες ότι το κάνει πιο δύσκολο;

Υπάρχουν μέρη που ακούς μόνον πουλάκια, όπως είναι η Αρεοπαγίτου, αλλά υπάρχουν και μέρη όπου ακούς απαλές μελωδίες, όπως οι ήχοι των εξατμίσεων… (χαχαχαχα) Το αποδέχομαι γιατί είναι ένα κομμάτι της πόλης που δε μπορώ να αλλάξω. Σίγουρα, όσο πιο ήσυχα είναι, τόσο πιο όμορφη είναι η performance μου. 

Υπήρξες -άθελά σου- πρωταγωνιστής μιας ακόμη αστυνομικής αυθαιρεσίας κατά τη διάρκεια μιας πορείας για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι’ αυτό, καθώς και για το αν αυτή την αδικία που βίωσες κατάφερες να την κάνεις χρήσιμη; Να τη νοηματοδοτήσεις δηλαδή και να εξετάσεις πώς θα την αξιοποιήσεις ώστε να σε πάει μπροστά;

Από το πουθενά βρέθηκα κατηγορούμενος για κακούργημα και συγκεκριμένα για κατοχή μολότοφ. Φυσικά, αποδείχτηκε ότι ήμουν αθώος μέσα από μία σειρά “συμπτώσεων”… Ήταν πολύ-πολύ χρήσιμη εμπειρία γιατί με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι όλοι μας λίγο–πολύ έχουμε μερίδιο ευθύνης στην παγκόσμια αδικία που επικρατεί εις βάρος της οικουμενικής δικαιοσύνης-ειρήνης που οραματίζεται ο John Lennon στο Imagine. Θεωρώ πολύ γραφικό το να κράζουμε μονίμως την εκάστοτε κυβέρνηση, τους πολιτικούς και τους αστυνόμους. Πιστεύω ότι η Θεία Δίκη θα τους αποδώσει τιμωρίες στις επόμενες ζωές τους ή ακόμα και σε αυτήν τη ζωή. Προφανώς, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ψυχοπάθειες και δρουν με εγκληματικό τρόπο. Προσωπικά, δε νιώθω ίχνος μίσους γι’ αυτούς, αντιθέτως τους λυπάμαι. Είναι σπατάλη πολύτιμης ενέργειας το να μισείς και να κράζεις. Αν εξετάσεις το ζήτημα σε βάθος, θα δεις ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει άδικοι στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στους συνανθρώπους μας. Αυτό φανερώνεται στο πώς αλληλοεπιδρούμε με ανθρώπους που δεν τους έχουμε κάποια ουσιαστική ανάγκη. Το βλέπω συνεχώς να συμβαίνει. Επίσης, βλέπω ακόμα και μουσικούς του δρόμου να κοιτούν άλλους μουσικούς του δρόμου με φθόνο, επειδή έχουν μαζέψει πολλά κέρματα. Ακόμα και οι επαίτες τσακώνονται για το καλύτερο πόστο… χαχαχαχαχα. Αλήθεια! 

Ανά διαστήματα δημιουργείς βίντεο με δικά σου performances, τα οποία μοιράζεσαι στο κανάλι σου στο YouTube. Οι σπουδές στην ηθοποιία πέρασαν ποτέ από το μυαλό σου;

Ναι, αμέ! Συγκεκριμένα, σκέφτομαι να κάνω σπουδές θεατρικού κλόουν. Αλλά προς το παρόν, αφιερώνω όλο το χρόνο μου στη μουσική!

Τραγουδοποιός, δάσκαλος μουσικής, τραγουδιστής, αλλά και performer. Eσύ πού νιώθεις περισσότερο ο εαυτός σου;

Όλα είναι κομμάτια από το ίδιο παζλ…

Στο κομμάτι σου “Every moment is a Revolution” μας τραγουδάς: it’s our right to be happy! H χαρά και το χιούμορ τι ρόλο παίζουν στη ζωή σου;

Στο τραγούδι αυτό, τραγουδώ για τη χαρά που πηγάζει από μέσα μας κι όχι για τη “χαρά” που προσφέρουν τα εξωτερικά ερεθίσματα, όπως το φαγητό, το σεξ, τα ταξίδια, ο έρωτας κ.τ.λ. Έχω βιώσει ελάχιστες στιγμές τέτοιας ποιότητας χαρά και εργάζομαι καθημερινά για να ανακαλύψω πώς να την αντλώ όλο και περισσότερο. Πφφφ… πολύ παιδεμός… χαχαχα. Για εμένα, το χιούμορ είναι ένας τρόπος αντίληψης της ζωής και τρόπος επιβίωσης σ’ αυτόν τον κόσμο που υπάρχουμε… 

Κλείνοντας, πού μπορεί κανείς να συναντήσει τον Yorgos Smak; Τι άλλο να περιμένουμε στη συνέχεια;

Αυτήν την περίοδο τραγουδώ, υπό τη συνοδεία της κιθάρας μου, στην Αιόλου στην Ερμού και στην Αρεοπαγίτου (Αθήνα). Ετοιμάζομαι να επανεκδώσω την πρώτη μου ποιητική συλλογή (“Τρίαινες ερωτοτροπούν στο Τρίτο μάτι”) που θα περιέχει και τα κείμενα των 15 performances που έχω ανεβάσει στο YοuTube. Επίσης, να περιμένετε lives με full band για να παρουσιάσουμε το “Funeral of Ego”.

Γιώργο ευχαριστούμε πολύ, ήταν μεγάλη μας χαρά!

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, γιατί για ΄μένα ήταν μία ψυχαναλυτική εμπειρία η συνέντευξή σας!

photo credit : Spyros Chatziaggelakis

Για εμένα, το χιούμορ είναι ένας τρόπος αντίληψης της ζωής και τρόπος επιβίωσης σ’ αυτόν τον κόσμο που υπάρχουμε…

θΕΑΤΡΟ ΡΟΕΣ Επιστροφη στο Μπουντεγιοβιτσε, PHOTO CREDITS: VAGGELIS MAKRIGIANNIS
YORGOS SMAK
TΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ, PHOTO CREDITS: CHRIS COROVILAS

Discover more!

Share