influencemag.gr
Click

Stumble upon the story | American History X

Mία ταινία γροθιά στο στομάχι του θεατή, που στέλνει το ηχηρό μήνυμα πως το μίσος και ο φανατισμός δεν οδηγούν πουθενά. Αποτυπώνει με ρεαλιστικότητα τα βαθύτερα κίνητρα και συναισθήματα των ατόμων που συμμετέχουν σε συμμορίες και παγιδεύονται στο αδιέξοδο της ρατσιστικής φιλοσοφίας, αποτελώντας έτσι ένα μικρό ψυχογράφημα της κοινωνίας.

H υπόθεση

Στην ταινία παρακολουθούμε να εκτυλίσσονται παράλληλα οι ζωές δύο αδελφών από το Λος Άντζελες, που ασπάστηκαν τις ναζιστικές ιδέες, γεμίζοντας τις ζωές τους με μίσος και οργή.  Για τον Ντέρεκ Βίνγιαρντ (Edward Norton), αφορμή γι’ αυτό ήταν ο τραυματικός για εκείνον χαμός του πυροσβέστη πατέρα του, έπειτα από φωτιά που ξέσπασε σε κακόφημο γκέτο. Ο ίδιος καταλήγει στη φυλακή, κατηγορούμενος για τη δολοφονία δύο έγχρωμων που προσπάθησαν να κλέψουν το αυτοκίνητο που τους είχε αφήσει ο πατέρας τους. (Η σκηνή με το πεζοδρόμιο είναι από τις πιο βίαιες που έχουμε δει). Όσα θα του συμβούν εκεί, θα τον κάνουν να μετανοήσει και να αλλάξει εξ’ ολοκλήρου τη ζωή του. Ο μικρότερος αδερφός του Ντάνυ, που εν τω μεταξύ έχει εισχωρήσει επίσης στη ναζιστική συμμορία, είναι εκείνος που θα δείξει πόσο μάταιος είναι ο κύκλος της βίας.

Η ταινία κατά βάση αποτελεί μυθοπλασία, ωστόσο, δύο από τους χαρακτήρες της είναι αληθινοί. Ο ρόλος  του Νorton (ο οποίος του χάρισε και την υποψηφιότητα για ΟΣΚΑΡ Α’ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ), είναι βασισμένος στην  ιστορία του Φράνκ Μίνκ, ενός πρώην skinhead, που η ζωή του άλλαξε μέσα στη φυλακή. Εξίσου υπαρκτός είναι και ο ρόλος του Κάμερον Αλεξάντερ και βασίζεται στον ιδρυτή της νεοναζιστικής οργάνωσης White Aryan Resistance (WAR), o οποίος παγίδευε νεαρά άτομα και τα ωθούσε στη βία εναντίον μειονοτήτων.

Όσοι θαύμασαν τις εξαιρετικές -από σκηνοθετική άποψη- σκηνές και τη μη γραμμική αφήγηση της πλοκής (μέσω ασπρόμαυρων flashbacks), σίγουρα δε θα μπορούσαν να φανταστούν τα όσα παράδοξα συνέβησαν με τον σκηνοθέτη της ταινίας. Ο Tony Kaye, στην α’ prive προβολή της, είχε κόψει πολλές και σημαντικές σκηνές, αλλάζοντας εντελώς το νόημα της ταινίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι, αντί για το τέλος που ξέρουμε, εκείνος επέλεξε να χρησιμοποιήσει μια σκηνή που προοριζόταν για άλλο σημείο και δείχνει τον Ντέρεκ να ξυρίζει ξανά το κεφάλι του, μετά τον χαμό του αδερφού του. Τότε οι ηθοποιοί, με τη σύμφωνη γνώμη της παραγωγής και εφ’ όσον ο Kaye ήταν ανένδοτος, αναλαμβάνουν οι ίδιοι το μοντάζ και έτσι η ταινία έφτασε στις οθόνες μας όπως την ξέρουμε. Λέγεται ότι ο Kaye, εξοργίστηκε τόσο με αυτό, που προσπάθησε να σαμποτάρει την ταινία και δαπάνησε μάλιστα τεράστια ποσά σε μηνύσεις εναντίον του Νorton και της New Line. Ο ίδιος, σε δήλωσή του στην Guardian, αναφέρει ότι κάνοντας επί έναν χρόνο μετατροπές, βρήκε μια ολοκαίνουρια ταινία που δεν του επέτρεψαν να τελειώσει. Το μόνο που κατάφερε ήταν να χρεοκοπήσει και να καταστρέψει τη φήμη του. Περίεργο είναι, επίσης, ότι ο σεναριογράφος της ταινίας δεν αναφέρεται με το όνομά του ανάμεσα στους συντελεστές, αλλά με το ψευδώνυμο Zachary Long.

Το 2008, το American History X χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό Εmpire ως η 311η Καλύτερη Ταινία ”Όλων των Εποχών”. Αν κάτι σίγουρα πρέπει να κρατήσει κανείς από αυτήν την ταινία, είναι τα λόγια του Ντάνυ με τα οποία κλείνει:

“Hate is a baggage. Life’s too short to be pissed off all the time…”

Share:

Comments

No Comments

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.